“Tersse ters... Hani midem bulanıyor desen tamam, anlarım. Madem tutmuyor, o zaman nedir derdin?” --- “Hoşuma gitmiyor ters gitmek. Midem bulanmıyor ama başka bir şeyler oluyor, ya da olacak, huylanıyorum. Ne dedi anonsta?”---...

Fantezilerim kurtuluşum muydu benim? Bilemiyorum. Sude huysuzluk yapmasaydı o filme girmemiştik ve ben Branca’yı hatırlamıyordum belki de.

- Yürüyüş yapalım.

- Olmaz, ayağımda topuklular var.

- Yemeğe gidelim.

- Kalsın, kilo...

Yine kırdık birbirimizi Marko’yla. Büyük kavga koptu bu kez. Boşanma öncesi nefret krizleri gibiydi. Buz gibi beyaz kalebodurun üstüne iki küçük saksı toprak serilmiş, desenli desenli yatıyor. Boş saksılar da eşlikçileri...