Adamla kadın iki sokağın kesiştiği yerde karşılaştılar. Soluk soluğa kalmıştı kadın. Hayırdır koştunuz mu? dedi adam. Sormayın dedi kadın, işe geç kaldım. Kaç zaman oldu şu kapının kilidini yaptıramadım bir türlü. Çıkar ayak yine tutukluk yaptı. Aman sakın ihmal etmeyin, en kısa zamanda bir baktırın dedi adam. Haklısınız dedi kadın baktırmalı, peki ya siz, siz bu saate kalır mıydınız bir terslik yok ya? Göz görmez kaza, dedi adam yokuşun başında ayağımı burktum, topallaya topallaya ancak inebildim aşağıya. Aman sakın ihmal etmeyin bir doktora gösterin muhakkak, dedi kadın. Haklısınız, dedi adam göstermeli, gülümsedi. Arka sokaktaki ıhlamurun kokusu geldi kadının burnuna. Gelin koluma girin isterseniz, dedi kadın, adamdan önce kendisi şaşırdı söylediğine. Utandırmamak için, kadının pembe yanaklarına hiç bakmadı adam konuşurken. Ben daha hızlı yürüyemem, dedi mahcup, yolunuzdan alıkoymayayım sizi. Var yok arası bir sesle mühim değil, dedi kadın, ben daha yavaş yürürüm.
Perdesinin ardında sabah kahvesini içip olan biteni izleyen yaşlıca bir teyze gördüğünün aşk olma ihtimalini düşünüp gülümseyerek arkasına yaslandı. Daracık sokağın ortasında aheste aheste akan su, güneşin vurmasıyla parladı. Çapkın bir sokak kedisi damdan dama atladı. Hafif bir meltem çıktı gıcırdadı bir sokak lambası, daha hızlı dönmeye çalışan dünyanın kalanına inat Montpellier’de telaşsız bir gün daha başladı.
