“Yedi kişilerdi memur bey. Saat gece on biri çeyrek geçiyordu. Profesör Doktor Ümit G. Sokağından koşarak üstümüze doğru geldiler. En uzunları en öndeydi. Boyu bir doksan vardı, tıknaz bir adamdı. ‘Burada seyyar satıcısı...

Mevsimine göre yeterince sıcak, bulutsuz bir sonbahar gününde uçuşan bir at kestanesi yaprağının peşinden koşarken gördüm onu ilk defa. Eflatun renkli kadife bir pantolon, büyük düğmeleri olan kısa bir mont ve turuncu bağcıklı...

O'nu ilk gördüğümde keçileri ağıla doğru sürüyordum. Akşamüstüydü. Ufukta, güneşin battığı yönden bana doğru gelen bir noktadan ibaretti önce. Güneşin üzerinde bir leke. Sonra ince bir çizgiye dönüştü. Hiçbir şey...